من در پی خویشم

 چرا همیشه فکر می کنیم باز هم وقت هست....!

در این فرصت کوتاه ، نشسته ایم به تماشای لحظه های گذران.

نشسته ایم به شمارش نداشته ها ...

و خشنودیم به توجیه های بی پایان!

 می خواهم گذشته ها را رها کنم

آن ذره   انصاف ها و  آن همه بی انصافی ها را...

باید از نو بایستم....

و از نو جوانه زنم...

برای پریدن ،

هنوز هم دیر نیست....

پرواز

رازی است که در من نخواهد مرد

دنیا بالهای من است....