من در پی خویشم

این روزها چیزی شبیه به سنگ توی دلم گیر کرده ...

درد نیست غصه هم شاید نباشد آنچنان عذابم هم نمی دهد

 هرازگاهی یادش می افتم و سنگینی اش را از نو حس می کنم

 نفس می کشم، مواظبم سر خود نشود

و به دردم نیاورد  موفق هم می شم........

    این حکایت همه از   آن سیب است

    که روزی به خاک افتاد و عشق را بیدار کرد...

     اگر سیب نمی افتاد

          لابه لای شاخه ها

               ماه را نمی دیدم.....